Follow the Yellow Brick Road

Onderweg in dit nieuwe ‘levens-avontuur’ zijn er wekelijks nieuwe uitdagingen en ont-moetingen die ik tegen kom. Sommigen ken ik heel goed, anderen zijn volslagen onbekend en vragen om nieuwe manieren. Nieuwe routines, handelingen, interventies en gemak. Ik bouw een nieuw leven op. Langzaam en liefdevol.

En ik heb geluk. Ik hou van nieuwe dingen. Van zijwegen in slaan, en aftakkingen ontdekken. Als het veilig voelt (want dat is een vereiste), zijn de onbekende situaties de leukste die ik ken. Hierdoor ken ik ontelbaar veel kroegen, winkels, muziekstijlen,  reisdoelen, hobbyclubs, leesboeken, musea en staat mijn kast vol met de meest uiteenlopende cd’s. Om dezelfde reden is het zeer waarschijnlijk zo dat deze karaktertrek gemaakt heeft dat ik zeven opleidingen op mijn lijstje heb staan, waarvan ik er maar één heb afgemaakt (moet wel toegeven dat ik er vier tot het einde heb gevolgd hoor).

Absoluut geen kwestie van niet-kunnen-kiezen. Het is een kwestie van interesse en nieuwsgierig-zijn. In de tuin van de buren kijken, en overal de mooiste bloemen plukken!

Maar helaas. Sommige mensen die ik al wandelend tegen kom op mijn pad, denken daar anders over. En natuurlijk. Dat mag. Denken. Er anders over Denken mag! Maar dat doen die mensen natuurlijk niet. Die mensen gaan het mij vertellen. Ze gaan mij vertellen hoe het leven er uit hoort te zien. Of hoe je ondernemer zijn moet, of wat het beste voor mij is om op dit moment te doen. Soms wijzen ze mijn smaak af, mijn keuze, en mijn manier van wandelen. En soms bieden ze aan om me te helpen, zonder dat ik daarom heb gevraagd. En ik luister dan.

Wat ze niet weten, is dat ik stiekem een hekel heb aan mensen die andere mensen vertellen hoe ze moeten leven. Maar dat zeg ik natuurlijk niet meteen. Dat vind ik onaardig. En misschien is het omdat ik niet zo ben opgevoed. Kalm geef ik dus mijn grens aan, en vertel dat ik het op mijn eigen manier ga doen. Wat dat soort mensen dan natuurlijk een heel slecht plan vindt, en het me vervolgens meestal heel omslachtig, non-verbaal, of subversief laat weten. Waarna ik me lichtelijk in een hoek geduwd voel, en weinig keus meer heb: Of ik benoem mijn gevoel (waardoor ik nóg kwetsbaarder word – slecht plan), of ik maak iemand verbaal even met de grond gelijk (waarna ik een enkeltje Galapagos Eilanden zou kunnen gaan kopen – ook slecht plan), of ik klap dicht (slechtste plan).

De laatste maanden, sinds de start van mijn nieuwe Yellow Brick Road, lijkt dit type mens niet áán te slepen. Je krijgt wat je nodig hebt, hè. Met bosjes komen ze met een sprongetje uit de struiken getoverd, om mij maar weer eens te vertellen welke kant ik op zou moeten gaan. En. Ik. Wil. Dat. Niet. Ik wil heel graag sparrende gesprekspartners, verrijkende inspiratoren, luisterende oren, en reframende medeburgers. Ik wil ze allemaal.

Maar het is mijn Yellow Brick Road. Mijn. En ik ben niet dom. (‘Wil je mijn IQ test even zien?’ denk ik soms stiekem). Ik heb zelfs heel bewust voor deze gele steentjes gekozen. Geniet met volle teugen van mijn wandeling door Oz. Creeër mijn eigen antwoorden, en ontdek nieuwe planten in landschappen die ik nog niet ken. En daarbij- ik kan heel goed om advies vragen als ik het nodig vind. Daar heb ik zelfs een lijstje favoriete  mensen op de planeet voor, die ik dan heel graag bel. Ja. Heus.

Dus lieve mensen die vinden dat ik dingen anders moet doen dan ik nu doe: Ik weet dat ik een uitstraling heb van ‘alles is goed’. Ik weet dat jullie alleen maar willen helpen. Ik weet dat ik niet alles weet. En dat ik nooit alles zal weten. Ik weet dat er valkuilen zullen komen, en onverwachte wendingen zullen zijn. Ik weet dat ik kleerscheuren oploop, en me brand aan te hete vuren. Ik weet dat ik nog twintig keer koers zal wijzigen. En ik weet ook dat ik van elke gele steen die ik bewandel zal genieten. Omdat het mijn eigen gecreeërde pad zal zijn. De gele stenen die ik zelf heb neergelegd. Die ontstaan terwijl ik dans. Dus laat me dansen. Zoals ik wil. En als je wilt, mag je zelfs een stukje mee. Ease on down the road…

 

One response to Follow the Yellow Brick Road

  1. Martijn van buren

    Erg mooi en herkenbaar weer top! Dank voor het delen weet nog niet precies wat je yellow brick road precies inhoudt maar klinkt voldoende leuk om er meer over te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: