Suf is het Nieuwe Hip

‘Maar ik ben suf, dat weet je toch?’ zei de vriend. Ik kon niet veel anders dan hem een paar seconden stomverbaasd aankijken. We hadden het over tv programma’s gehad. Mooie programma’s. Die je graag kijken wilt. ‘Hoezo ben jij nou opeens suf?’ vroeg ik. ‘Ik tel niet mee als normaal publiek. Het gewone publiek kijkt dat niet. Ik hou ook van vogeltjes-kijken enzo. En da’s ook suf’, antwoordde de vriend tevreden. ‘Dus ik ben suf. En dat programma ook.’

Naast het feit dat ik nogal in shock was over zijn plotselinge constatering, vroeg ik me ook onmiddellijk af of ik dan misschien ook suf was? En of al die andere leuke mensen die ik kende, en die het programma keken, dan ook ‘suf’ waren. Waren wij allemaal ‘suffe’ mensen? Ik was met stomheid geslagen. Hoezo suf? ‘Ik vind het juist hip’, zei ik. Niet dat ik daar  van tevoren serieus over nagedacht had, of een steekhoudend onderzoek naar had georganiseerd. Maar het leek me een krachtig tegenargument. De vriend lachte. ‘Suf is het Nieuwe Hip’ voegde ik er voor de zekerheid aan toe.

Stiekem was ik er niet eens van op de hoogte dat ‘suf’ nog serieus bestond boven je dertigste. Natuurlijk ben ik niet blind. Maar ik dacht oprecht dat dat soort terminologieën als het er op aan kwam, verdwenen waren zodra je klaar was met het Pleasen van de Wereld. En zo na je dertigste leek het me daar toch wel eens tijd voor. Kennelijk dacht ik dat helemaal verkeerd.

Nou heb ik trends en trend-watchers eigenlijk ook nooit begrepen. Ik vind het een soort gemanipuleerde massa-hysterie. Heel slim, maar volkomen ongeloofwaardig. Hoe kun je nou een jaar van tevoren heel stellig beweren dat we volgende winter allemaal tijgerprintjes gaan dragen? Of dat blauwe horlogebandjes om de linker pols het nieuwe hip zijn. Wie bepaalt dat grote roze bloemen op wijde broekspijpen in het ene jaar wel mogen, maar het andere jaar verbannen zijn naar de kledingbak voor Afrika. Hoezo is dat?

Iedereen snapt toch dat we dat gaan doen juíst omdat de meneren en mevrouwen trendwatchers ons dat voorspellen. Want nog belangrijker: Waarom luisteren wij? Miljoenen mensen volgen ademloos de aanwijzingen van de wijze mensen uit de business, en passen daar hun lifestyle genadeloos op aan. Drinken de juiste drankjes, eten het juiste voedsel, hebben de juiste schoenen, de juiste gadgets, en gaan naar de juiste eilanden op vakantie. Ik vraag me af of ze ook hun juiste vrienden inwisselen ieder seizoen?

Nu moet natuurlijk iedereen zelf lekker weten wat ‘ie doet, en wie ben ik – in de laatste plaats – om te bepalen dat je je niet aan zou mogen sluiten bij de ‘hippe’ beweging van het seizoen? Natuurlijk mag dat! Als je er blij van wordt moet je het vooral doen! En zelfs al zou  je het enkel doet om er bij te horen, dan is dat ook oke. Ik vraag me dan alleen af: Waarom? Want ik begrijp het niet [En als er iets is waar ik slecht tegen kan, is het dingen-niet-begrijpen].

De logica is zo onlogisch voor me, dat het logisch lijkt te zijn dat er een steekje los zit aan dit systeem. Gelukkig kan ik, sinds ik Bourdieu  heb leren kennen, al die patronen ook op wetenschappelijk terrein stukken eenvoudiger ontwarren. Maar zo nu en dan overvalt de verbazing me weer. ik ben nou eenmaal fan van diversiteit en eigenheid. Al zijn dat waarschijnlijk mode-woorden die door trend watchers onbewust in mijn mond gelegd zijn.

Fair enough, dat een stukje zelfreflectie geen onontbeerlijke luxe zou zijn in deze context. Nou vooruit.

Als kind had ik geregeld ontmoetingen met de Birkenstock standalen. Gewoon. Omdat ik stomme voeten had. Uitermate suf in 1986. Ik kan je vertellen: Suffer kon het niet. Dat vond echt iedereen! Maar toen Madonna in 2005 besloot om fan te worden, waren ze niet meer aan te slepen. En nu word ik plotseling regelmatig in de categorie ‘hip’ gestopt als ik hele zomers op die dingen rond huppel. Behoorlijk absurdistisch. Niet te noemen: Raar.

‘Suf’ is dus niks. Ik wil d’r maar mee zeggen. Als jij zin hebt om spa rood te drinken daar waar iedereen aan de appel cider is. Of je draagt een plof-broek op een feestje waar je eigenlijk een stretch jeans dragen moet. Je hebt een android toestel in een ruimte vol met Iphones. Je houdt niet van drugs, terwijl de rest van je vrienden ze als pepermuntjes wegslikt. En ga zo maar door. Nou dan. Dan ben je níet suf. Dan ben je gewoon degene die voor de troepen uitloopt. Want mark my words: Suf is het Nieuwe Hip.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: