Wat is waarde? [waardebepaling achteraf]

Cadeaus krijgen is me daar een partijtje leuk. Dat wisten we natuurlijk al, want we waren allemaal al heel vaak jarig. Maar het gekke is dat je als kind nog durfde te springen, dansen, en te scheuren met het papier om daarna heel erg blij te zijn met de verrassing eronder. En dat we dat als volwassene niet zo vaak meer doen. Misschien was dat nog wel het leukste. Die ene seconde waarin je nog nèt niet wist wat je kreeg. Omdat het papier er nog omheen zat. Of het moest een fiets zijn natuurlijk. Dat viel dan heus wel op. Ook al was je acht.

Maar daar tussenin leefde die spanning van het niet-weten. Niet weten is heel erg leuk. Vind ik. Het daagt je uit, het prikkelt, het verrast en boven alles laat het de onvoorspelbaarheid van het leven zien. Laat het zien dat elke situatie altijd weer open en bloot voor je ligt, en dat alles morgen kan veranderen. En daar hou ik van. Zie het als mijn persoonlijke drug. De één slikt pilletjes om de trill van het leven te voelen, doe mij maar een situatie waarvan ik de uitkomst niet weet.

Als kind heb ik een keer mijn broertje net zolang aan een vragenvuur onderworpen over een verjaardagscadeau, tot hij boos uitriep ‘Oké, het is een cactus!’. Ik herinner me nog de stilte vlak na die zin. Tranen natuurlijk daarna. Bij ons allebei. Hij was vijf ofzo. En ik al tien. En het was vreselijk. Het hele feest bedorven. Mijn moeder heeft hem toen een nieuw cadeautje beloofd dat hij aan me geven mocht. En alles was weer goed.

Waarde zit in de overdracht van dat wat je krijgt en dat wat de ander geeft. Het is het complimentje vorm gegeven in materiaal. Natuurlijk kun je wel teleurgesteld zijn als je iets krijgt dat je niet hebben wilde, maar dan zit er vaak iets anders ook al niet helemaal lekker. Om deze reden is werken met WaardeBepaling Achteraf naast leuk ook ontzettend handig: Na het uitvoeren van de opdracht geef je je opdrachtgever een lege factuur. Binnen afzienbare minuten heb je dan ontdekt wat de ander jou waard vond op het moment dat het er toe deed. Hartstikke handig. En je hoeft er zelf niets voor te doen, behalve wachten, ontvangen en accepteren wat je krijgt. Net zoals je met verjaardagscadeautjes moet doen.

Als mensen goed kijken en aandacht geven aan het contact tussen elkaar, komt het met dat cadeau ook wel goed. En anders zijn er altijd nog de wensenlijstjes – dat ondervond ik afgelopen week. Ik gaf een gastles op TradeSchool Amsterdam waar de studenten geen geld voor lessen betalen, maar een item meenemen van het wensenlijstje van de docent. Ik dus in dit geval. Van te voren was dat best nog puzzelen, want kom er vantevoren maar eens achter wat je gastles in spullen waard is? Een auto leek me iets te ver gaan, maar toch wil ik die wel heel graag hebben. En je weet nooit hoe een koe een haas vangt. Dus weet je ook niet of er iemand per ongeluk nog een auto in zijn schuurtje staan heeft. Dus waarom geen auto vragen? ‘Zijn er grenzen aan dat wat ik vragen mag?’ vroeg ik me af.

Natuurlijk niet. Net zoals er geen grenzen zijn aan dat wat je geven mag. Al is het best een beetje wonderlijk als je voor het eerst mee gaat naar de verjaardag van je schoonzus en je met een 3-weekse vakantie op de Fiji eilanden komt aanzetten. Dan lijkt me een goed verhaal daarbij geen overbodige luxe. Of de nieuwe vriend van je buurvrouw verrassen met een macbook zet de boel ook best op scherp. Ja. Zo eenvoudig is dat nog niet. Dat geven en ontvangen.

Van beide partijen wordt iets gevraagd. Oprecht contact. Geen hatseflats, doe maar wat. Maar echt even kijken. Eerlijk even kijken.

En zo kwam ik tot de conclusie dat het aardig is om [als ik zelf ook even mee kijk] bedrijven en organisaties niet ‘op te dringen’ dat we vanzelfsprekend WaardeBepalingAchteraf gaan doen omdat ik dat nou toevallig zo leuk vind, maar dat ze mee mogen denken in die keuze. Gewoon een uurprijs vragen mag dus ook. Een keuze die in essentie niets met geld te maken heeft. Of met angst voor het onbekende. Of bescherming tegen het nieuwe. Maar met wensen delen. Net zoals je wensenlijstjes stuurt, mag je ook hierin een keuze bieden. Een keuze die alles te maken heeft met samen kijken, elkaar vinden. En daar ging de waarde-overdracht in eerste instantie over. Toch? 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: