De Mantel der Liefde. #relaties

Jaren geleden had ik een vriendin die altijd vrolijk was. Natuurlijk niet in het echt. Maar wel voor iedereen om haar heen. In het begin vond ik het een feest. Als ik samen met haar was, kleurde de wereld oranje en waren al mijn twijfels en onzekerheden als sneeuw voor de zon verdwenen. Onze gesprekken gingen over dromen, mooie momenten, dingen die we gelezen of gezien hadden, en alles was altijd goed. ‘Positief denken, brengt je positieve dingen‘ was een mantra en heel lang dacht ik dat dit waar was.

Ik denk trouwens nog steeds dat het waar is, al heb ik er ondertussen wel een clausule aan toegevoegd die begint met ‘maar..’. 

Want na een tijdje merkte ik dat onze vriendschap oppervlakkig leek te worden. Een deel van mijn leven was niet welkom op momenten dat ik met haar samen was. En – begrijp me niet verkeerd – ik ben dol op feestjes, maar ik miste de eerlijkheid van het moment. Het is namelijk niet altijd feest. Soms moet je uitrusten, nadenken, staren, treuzelen en je vervelen om opnieuw bij inspiratie uit te komen. Voeding voor je ziel. En ik wilde dat ook in contact mogen doen. In mijn persoonlijk leven èn op de werkvloer.

Ik probeerde dit te bespreken, maar de vriendin wilde er niet aan. En dat is haar volste recht. Zij voelde zich tevreden met de luchtigheid, ik wilde verdieping. Gelukkig kwam dit nooit tot een conflict, al konden we het ook nooit ten volste bespreken met elkaar. En zodoende groeiden we na een tijdje gewoon uit elkaar.

De ‘maar…’ zat in de ontdekking dat mantra’s vol positieve affirmaties de valkuil hebben om alles met de Mantel der Liefde te bedekken. We willen mooier, slimmer, sterker, strakker. We zwijgen omdat we de ander niet willen kwetsen, of omdat we bang zijn een conflict te creëren (dat dan misschien wel nooit meer goed komt). We houden onze tranen of onze uitbundigheid verborgen, omdat we niet willen dat de ander aannames maakt over onze emoties. We passen ons aan omdat we werk willen hebben. Of houden. We doen van alles om ervoor te zorgen dat we in het plaatje passen. Of dat nou in uiterlijke kenmerken zit, of in ons gedrag.

Terwijl we gezonder zouden zijn als we echt zijn. We moeten er dan wat persoonlijke vaardigheden bij ontwikkelen, en  echt-zijn is lang niet altijd makkelijk. Maar de basis wordt gezonder. Veel gezonder. Het is een werkelijkheid die we allemaal kennen, maar waarvan het soms verdomde lastig is er aan toe te geven: Wij zijn niet perfect. En pas als we onszelf toestaan imperfect te zijn, kunnen we dat aan de ander geven.

Het goede nieuws is, dat we elkaar daar in kunnen helpen. Door eerlijk te zijn. Niet alleen naar de ander, maar ook naar jezelf. Zeg hardop ‘sorry’ als er iets verkeerd ging. Accepteer excuses. Bespreek waar je de ander in tegemoet kunt komen. Of niet. En neem afscheid. Maar communiceer. Kijk elkaar recht in de ogen aan. Met respect. Vanuit menselijkheid. En laten we dat dan de Mantel der Liefde noemen.

One response to De Mantel der Liefde. #relaties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: