Hoe Draken veranderen in Prinsessen. #blokkades

Ik ontdekte een blokkade bij mezelf. Zomaar opeens. Ergens in het midden van mijn maag. Een steen die tussen mijn ingewanden door zweeft en niet op het commando van mijn brein weer weg gaat. Heel vervelend zo’n blokkade. Normaal gesproken vloek je er eens tegen, je schudt wat met je buik. Je rommelt wat om je heen, kijkt waar het gedoe vandaan komt en zoekt naar een oplossing. Tot je uiteindelijk besluit te wachten. Ooit zal het wel weer vertrekken hoop je. En meestal gebeurt dat ook.

Maar sinds juni zie ik dit alles in een wonderlijk ander licht. Ik volgde een training (‘dragon dreaming) waarbinnen blokkades als Draken worden gezien. Draken horen bij eigenschappen, situaties, projecties en lastige momenten die we allemaal kennen. Draken horen niet bij personen. Dat is het mooie. Niets is persoonlijk. Ik hou daarvan. Het geeft ruimte en scheelt kilo’s met gedoe als je je bewust bent dat je symbool staat voor iets. In plaats van het idee dat je als mens opeens niet meer deugt. Een blokkade gaat altijd over een ding.

Heerlijk. Vooral als mijn omgeving dit stukje ook begrijpt. Ik denk dat ik daar zelfs nog meer van hou dan het zelf te snappen. En om dit proces iets te bespoedigen, leg ik nu aan iedereen die het horen wil uit hoe Draken werken. Draken zijn objecten. En Draken kunnen veranderen in Prinsessen. Met roze jurken. Zilveren kroontjes. Bloemen in het haar. Alles dat jij wilt. Het wordt alleen maar mooier. Zolang je eerlijk kijkt.

Dat kijken begint bij jezelf. Want hé, – no offense – maar die blokkade is van jou. Niet van de ander. En wat je er aan doet, ligt dus ook bij jou. Dus toen ik afgelopen week een blokkade bij mezelf ontdekte, werd ik opeens nieuwsgierig in plaats van geïrriteerd omdat mijn goede humeur weer eens verstoord werd door gedoe. Uiteraard, het ding stoorde me nog steeds. Zo’n steen hoort op het grindpad. Niet in mijn maag. Maar hoe leuk is het, om een draak te mogen veranderen in een prinses? Fantastisch! De persoon waar het aan gekoppeld was, wist van niks. Die had er immers helemaal geen enkele fluit mee te maken. Dit was mijn cadeau.

Het duurde drie dagen, waarop ik gewoon door leefde zonder enige aandacht aan de steen in mijn maag te besteden. Zo nu en dan was ik het vergeten. Soms zei ik hem luchtig gedag, en af en toe – als ik er energie voor over had – keek ik er eens rustig naar. Tot ik opeens merkte dat de blokkade vertrokken was. Opgelost in de lucht. En de persoon in kwestie was weer gewoon dezelfde persoon als voordat de steen mijn maag ontmoette. Het ‘probleem’, waar ik me anders over beklaagd had bij vrienden, over nagedacht had, en me los van geschud had, was veranderd in een ‘kans’. Zonder dat ik er iets aan gedaan had. Ja, ik had er naar gekeken. Naar de Draak in haar kracht en haar wijsheid. Naar de boodschap die er achter lag. En naar de wens om haar te veranderen in een prachtige prinses. En zo was het gegaan. Dat was alles. Zo simpel kan het leven zijn. Als je maar in sprookjes blijft geloven.

 

 

Note (!): Als een blokkade blijft hangen, en het ding niet vanzelf los komt van de persoon waar je contact mee hebt, is het natuurlijk handig om dit liefdevol en respectvol te vertellen. Zo heeft de ander ook een keuze. En kun je beiden beslissen om te blijven of te gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: