Je moet een gegeven paard niet in de *piep* kijken.

Iedereen die voor 1990 opgegroeid is, heeft het waarschijnlijk tientallen keren van zijn ouders te horen gekregen. Dat spreekwoord met dat paard. Dat je niet in zijn bek mag kijken. De persoon die dat spreekwoord bedacht heeft, mag wat mij betreft tien keer uitglijden in de hondenpoep. Wat een blamage. Ik vind het het meest mislukte spreekwoord van onze taal. Naast dat spreekwoord met die kinderen die niets mogen vragen. Dat is ook al zo’n mislukt gevalletje.

Een gegeven paard mag je nooit in de bek kijken.’ Maar waarom eigenlijk niet? Spuugt ‘ie je dan onder? Of hapt ‘ie je neus er af? Het spreekwoord spreekt niet over lama’s of leeuwen. Nee. Het gaat specifiek over paarden. Ik ben het dus maar eens gaan googlen. Want dat doe je dan in 2014. Daar ontdekte ik dat het spreekwoord uit het Latijn stamt. “Noli equi dentes inspicere donati“. En Hiëronymous was de boosdoener van het taalkundig euvel. Vroeger zat het namelijk zo, dat als je een paard kocht, je de leeftijd van het dier aan zijn tanden kon aflezen. Kopers keken het paard dus in de bek, om te ontdekken of het de prijs waard was. En als je een paard cadeau kreeg, was dat niet zo aardig om te doen.

Als je een cadeautje krijgt is het niet aardig om de materiële waarde er van te bekritiseren. Je moet gewoon dankbaar zijn voor wat je krijgt. ‘Het gaat om het gebaar’ zei mijn moeder dan. En dat zal dan wel zo zijn, en ik begrijp de insteek er heus wel van. Maar ik vraag me dan toch af hoe andere mensen er achter moeten zien te komen dat je iets echt niet leuk vind. En ik denk dat hier de uitvinder van de ‘verlanglijstjes’ zijn intrede deed. Hele probleem opgelost zul je denken. Nee hoor, helaas. Want er komen namelijk nog heel vaak situaties voor waarin je niet blij bent (en dan bedoel ik: echt heel erg enorm niet blij), en je dan wel net moet doen alsof. Dat is ontzettend stom, en ik vind het gezien deze nieuwe tijd ook veel minder respectvol naar de gever om te doen.

Ik denk dat we gebaat zijn bij een nieuw spreekwoord waarin we leren om ‘Nee, dank je’ te zeggen. En om ‘Nee, dank je’ te ontvangen. Iets in de trant van ‘Alle paarden lekker laten schijten.‘ In het Latijn zou dat dan worden: ‘Omnes equi habent bonum cacas.’ Dus, bij deze. Laten we het invoeren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: